close
wrz 1, 2017
wrz 1, 2017

Czego możemy się nauczyć, analizując skuteczność break pointów?

O czym świadczy wynik break pointów powyżej oczekiwań?

Przecenianie przez bukmacherów wartości wariancji dla kluczowych punktów

Znaczenie regresji do średniej podczas analizy przewidywanego wyniku break pointów

Czego możemy się nauczyć, analizując skuteczność break pointów?

Dlaczego oczekiwany wynik break pointów i poziom gry w turnieju ATP mogą się okazać dla nas pomocne? Nasz ekspert tenisowy, Dan Weston, bierze pod lupę przecenianą przez bukmacherów wariancję statystyczną oraz wyjaśnia, w jaki sposób można ją wykorzystać podczas zawierania zakładów. Czytaj dalej, aby poznać ekspercki punkt widzenia na temat skuteczności break pointów.

Jest 27 stycznia 2017 roku, półfinał turnieju mężczyzn Australian Open. Grigor Dimitrow zmierzy się z Rafaelem Nadalem o miejsce w finale, w którym przeciwnikiem będzie Roger Federer.

Zarówno media interesujące się tenisem, jak i fani tego sportu oraz gracze obstawiający zakłady na tenisa, wszyscy zaczynają wierzyć, że prawie 26-letni Dimitrow wreszcie dołączy do elity i w końcu potwierdzi swoją reputację „młodego Federera” („Baby Fed”).

Wynik break pointów powyżej oczekiwań

Liczby mówią jednak co innego. Po 10 meczach i 10 zwycięstwach z rzędu w 2017 roku Dimitrow bronił break pointy po swoim serwisie o 9,7% skuteczniej (na podstawie przewidywanych punktów zdobytych po serwisie) i o 3,4% skuteczniej wygrywał break pointy po returnach (na podstawie przewidywanych punktów zdobytych po returnie). 

Utrzymanie takiego poziomu w perspektywie długoterminowej jest praktycznie niemożliwe, więc można było się spodziewać, że dobra passa Dimitrowa w końcu się odwróci. Chociaż Nadal wygrał tamtego dnia po pięciosetowym pojedynku, to Dimitrow mimo porażki zdobył tytuł w następnym turnieju rozgrywanym w Sofii, przegrywając tylko jednego seta.

Utrzymanie takiego poziomu w perspektywie długoterminowej jest praktycznie niemożliwe, więc można było się spodziewać, że dobra passa Dimitrowa w końcu się odwróci.

Medialna wrzawa wcale nie ustąpiła, co nie dziwi, szczególnie że we wszystkich czterech spotkaniach odbywających się w Bułgarii jego kurs wynosił 1,41 lub mniej — dowiedz się, jak skorzystać na zakładach z handicapem na tenisa, gdy zawodnik jest bardzo mocnym faworytem.

Później Dimitrow wygrał tylko pięć z 12 meczów rozegranych między turniejem w Sofii a French Open, z czego porażek nastąpiło w sytuacji, gdy jako faworyt był wyceniany na 1,50 lub mniej. Wkrótce po tych wydarzeniach zainteresowanie tenisistą zmalało. Jak można się było spodziewać, regresja do średniej dała o sobie znać i znowu grał na podobnym poziomie co z końcem sezonu 2016. Nie na tyle dobrze, aby znaleźć się w najlepszej 10, ale nadal dość dobrze, by nie wypaść z najlepszej 20 zawodników.

Wariancja, nie „forma”

O takich wahaniach często mówi się w kontekście zmiennej „formy” zawodnika, ale bardziej trafnym byłoby użycie określenia wariancji. Utrzymanie skuteczności przełamań na stałym poziomie może przysparzać trudności zawodnikowi, zarówno przy własnym serwisie, jak i przy returnach. Jeśli wiesz, jak obstawiać zakłady na tenisa, z pewnością zdajesz sobie też sprawę, jak ważne mogą być break pointy.

Mając to na uwadze, analiza miała pomóc ocenić, czy zakłady bukmacherskie faworyzują zawodników, którzy uzyskują break pointy znacznie powyżej oczekiwań. Podobnie jak we w wspomnianym wcześniej meczu Dimitrowa w turnieju Australian Open.  

Po pierwsze, warto zwrócić uwagę na zawodników ATP o wysokiej skuteczności serwisów, aby sprawdzić, czy obronili więcej break pointów niż się spodziewano. Korzystając z prostego wskaźnika (utrzymanie serwisu (%) - przełamanie (%)), możemy obliczyć, którzy zawodnicy z najlepszej 100 są najbardziej nastawieni na wygrywanie własnych serwisów.

W tej próbce wykorzystano dane z sezonu 2016 dotyczące 100 najlepszych tenisistów. Aby zawodnik mógł być uwzględniony w badaniu, musiał rozegrać minimum dziesięć ważnych spotkań turniejowych w 2016 roku.

10 zawodników ukierunkowanych na wygrywanie przy własnym serwisie:

Zawodnik

Ranking na koniec sezonu 2016

2016, utrzymanie serwisu (%)

2016, przełamanie (%)

2016, różnica utrzymań i przełamań (%)

Karlovic

20

92,9

7,3

85,6

Isner

19

93,4

10,4

83,0

Muller

34

88,7

13,0

75,7

Raonic

3

90,5

18,3

72,2

Johnson

33

85,1

13,3

71,8

Zeballos

71

81,4

11,0

70,4

Querrey

31

85,6

15,6

70,0

Kyrgios

13

88,7

19,6

69,1

Cuevas

22

85,5

17,9

67,6

Tsonga

12

87,7

20,4

67,3

Większość nazwisk na tej liście nie powinno być zaskoczeniem dla osób zaznajomionych ze światem tenisa. Szczególnie jeśli chodzi o Ivo Karlovica i Johna Isnera, którzy z niewielką różnicą punktową znaleźli się w czołówce zawodników ATP Tour, których mocną stroną jest gra przy własnym serwisie.

Przy tak wysokim odsetku utrzymań serwisu wynikającym z wysokiej liczby punktów zdobytych po skutecznym serwisie, jest oczywiste, że zawodnicy ci będą też mieli wysoki odsetek obronionych break pointów. Jak pokazuje następna tabela, zawodnikom tym udało się obronić break pointy częściej niż świadczyłby o tym średni odsetek w wysokości 60,7% dla głównych meczów ATP w sezonie 2016:

Skuteczność break pointów w sezonie 2016

Zawodnik

2016, obronione break pointy (%)

2016, ogólna skuteczność break pointów (%)

Karlovic

72,7

4,3

Isner

69,3

-2,9

Muller

65,0

-3,1

Raonic

69,4

-2,3

Johnson

64,4

-2,7

Zeballos

64,8

9,3

Querrey

64,9

-0,1

Kyrgios

69,4

2,4

Cuevas

65,2

0,9

Tsonga

67,4

-0,6

W meczach turniejowych ATP przeciętny zawodnik broni 2,8% mniej break pointów przy własnym serwisie niż zdobywa punktów serwisowych, z drugiej strony o 2,8% częściej wykorzystuje szansę na zdobycie break pointów po returnie niż wynosi odsetek punktów wygranych returnem. Otrzymane dane można wykorzystać do ustalenia skuteczności break pointów.

Mając to na względzie, sześciu z dziesięciu tenisistów, których mocną stroną jest gra przy własnym serwisie, notowało słabsze wyniki w break pointach. Wśród nich znalazł się Gilles Muller, który tracił najważniejsze punkty w meczu i Horacio Zeballos. Z kolei Zeballos okazał się najbardziej skutecznym graczem pod tym względem. Dane są zatem niejednoznaczne, ponieważ nie można stwierdzić, czy tenisiści zorientowani na własny serwis skuteczniej zdobywali kluczowe punkty w grze niż wynikałoby ze średniej.

Wariancja — miara statystyczna przeceniana przez bukmacherów

Aby przeprowadzić bardziej dokładną analizę, poniższa tabela pokazuje dziesięciu zawodników, którzy w sezonie 2016 wypadli najlepiej pod względem break pointów. Korzystając z tych informacji i danych dotyczących głównych meczów turniejowych sezonu 2017, możemy ocenić, czy bukmacherzy przecenili wartość tych zawodników po tym, jak w sezonie 2016 wariancja świadczyła na ich korzyść:

10 zawodników o skutecznych break pointach w sezonie 2016

Zawodnik

Ranking na koniec sezonu 2016

2016, ogólna skuteczność break pointów (%)

Brown

72

13,9

Berlocq

95

10,5

Zeballos

71

9,3

Evans

66

8,1

Monteiro

82

7,5

Klizan

35

6,9

Marczenko

74

6,3

Kaczanow

53

4,7

Harrison

90

4,5

Herbert

78

4,4

Zakładając hipotetyczną pulę zakładów w wysokości 100 zł, stawianie na tych zawodników w sezonie 2017 bez wcześniejszej analizy danych wygenerowałoby następujące zwroty:

Zakłady na zawodników o skutecznych break pointach

Zawodnik

Mecze

Wygrane

% wygranych

Z/S

Zwrot (%)

Brown

22

8

36,36

-98

-4,45

Berlocq

24

9

37,50

-642

-26,75

Zeballos

32

15

46,88

163

5,09

Evans

17

9

52,94

645

37,94

Monteiro

23

7

30,43

-797

-34,65

Klizan

20

8

40,00

-309

-15,45

Marczenko

6

2

33,33

-147

-24,50

Kaczanow

36

17

47,22

-272

-7,56

Harrison

28

14

50,00

-503

-17,96

Herbert

18

6

33,33

-214

-11,89

Ogółem

226

95

42,04

-2174

-9,62

Jak widzimy, ślepa wiara w tenisistów, którzy byli najbardziej skuteczni w break pointach w sezonie 2016 doprowadziłaby do naprawdę niskich zwrotów w tym roku, skutkując -9,62% zwrotem z 226 meczów. 

W efekcie bukmacherzy przecenili „formę” i poziom umiejętności tych zawodników na podstawie skuteczności w zdobywaniu kluczowych punktów. Z wyjątkiem Dana Evansa (obecnie zawieszonego) i w pewnym stopniu Horacio Zeballosa, pozostała dziesiątka zanotowała w 2017 roku regres do średniej.

Przy tak słabych wynikach lepszym rozwiązaniem byłoby wręcz odwrotne zachowanie. Zamiast stawiać na tych zawodników warto było obstawiać przeciwko nim w oczekiwaniu na regres do średniej i dodatnie zwroty. Trzeba również zwrócić uwagę na zawodników, których wyniki break pointów były poniżej oczekiwań przez większość sezonu 2016. Może się okazać, że do tej pory niedoceniane przez bukmacherów umiejętności w 2017 roku przyniosą obstawiającym dodatnie zwroty:

10 zawodników o najsłabszej skuteczności break pointów w sezonie 2016

Zawodnik

Ranking na koniec sezonu 2016

2016, ogólna skuteczność break pointów (%)

Sela

96

-10,4

Miedwiediew

99

-8,2

Del Potro

38

-7,2

Sousa

43

-7,1

Dimitrow

17

-7,0

Federer

16

-7,0

Coric

48

-6,9

Struff

63

-6,5

Almagro

44

-5,8

Mayer F.

50

-5,7

Co ciekawe możemy zaobserwować, że chociaż na początku tego roku wyniki Dimitrowa w break pointach były zdecydowanie powyżej oczekiwań, to w sezonie 2016 był znacznie słabszy w tym elemencie — trafnie pokazując, jak łatwo można pomylić wariancję z „formą”.

Regresja do średniej

Ślepe obstawianie zakładów na tych zawodników było dość odważne. Jednak w przypadku Rogera Federera, który wygrał 34 z 36 meczów w tym sezonie*, takie zachowanie przyniosło zwrot w granicach 6% z hipotetycznego zakładu o stawce 100 zł zawartego dla 274 meczów:

Zakłady na zawodników o nieskutecznych break pointach

Zawodnik

Mecze

Wygrane

% wygranych

Z/S

Zwrot (%)

Sela

16

5

31,25

66

4,13

Miedwiediew

32

19

59,38

690

21,56

Del Potro

25

14

56,00

-542

-21,68

Sousa

33

15

45,45

-653

-19,79

Dimitrow

40

26

65,00

-280

-7,00

Federer

36

34

94,44

2399

66,64

Coric

27

13

48,15

393

14,56

Struff

29

13

44,83

-638

-22,00

Almagro

17

8

47,06

-60

-3,53

Mayer F.

19

8

42,11

204

10,74

Ogółem

274

155

56,57

1579

5,76

* Dane zebrane przed półfinałami turnieju Rogers Cup

Podsumujmy teraz zebrane informacje, biorąc pod uwagę dane liczbowe z 2017 roku dotyczące zawodników, którzy w przełamaniach w sezonie 2016 osiągali wyniki powyżej lub poniżej oczekiwań. Mamy podstawy, by twierdzić, że regresja do średniej miała miejsce w obu grupach, a bukmacherzy nie przewidzieli prawidłowo wystąpienia takiego prawdopodobieństwa.

Dalsze badania prowadzone w oparciu o poprzednie lata, a więc i na większej próbie, mogą wspomóc czytelników w uzyskaniu przewagi nad bukmacherami. Chcesz uzyskać dodatkową pomoc w obstawianiu zakładów na tenis? Przeczytaj o najciekawszych kwestiach poruszonych w ramach Dnia dyskusji poświęconego zakładom na tenis zorganizowanego przez Pinnacle.

Powróć
Zobacz najnowsze kursy na tenisa tutaj
  • Tags

Dan, jako analityk i bukmacher specjalizujący się w tematyce tenisowej, w swoich badaniach i artykułach o tenisowych zakładach przedmeczowych i na żywo wykorzystuje analizę statystyczną. Dan ma tytuł licencjata z dziedziny księgowości i finansów. Opracował własny model wyceny przedmeczowej. Na swojej witrynie internetowej www.tennisratings.co.uk na co dzień publikuje zapowiedzi przedmeczowe i artykuły o zakładach sportowych.

Zasoby dotyczące zakładów — pomoc dla obstawiających

Zasoby dotyczące zakładów to jeden z najobszerniejszych zbiorów materiałów z poradami ekspertów, jaki został udostępniony online. Materiały przeznaczone są dla osób o wszystkich poziomach doświadczenia. Przede wszystkim staramy się pomóc osobom obstawiającym w podejmowaniu świadomych decyzji.